|
CANADA WILDLIFE EXPERIENCE Teks en fotografie: Rino Burgio
Canada. Een prachtig, majestueus land om te ontdekken, te beleven en te genieten. Canada bestrijkt een grondoppervlak van zo’n 9.997.000 km² en behoort daarmee tot een van de grootste landen ter wereld. Mijn fotoreizen in dit land voerden mij naar twee gebieden, namelijk de Rocky Mountains en British Columbia. In deze reportage neem ik u mee naar de prachtige bergen van de Rocky Mountains. Hier heb ik aan den lijve ondervonden wat “wilderness camping” inhoudt: een tocht met beperkte bagage in een Canadese kano, je een weg banen door het merengebied nabij Burns Lake, toeren per four-wheel drive of motorboot en vervolgens enkele spannende ontmoetingen met de lokale wildlife... unieke momenten om prachtig fotomateriaal te verzamelen.
Nadat ik en een collega-fotograaf ons goed hadden voorbereid was het dan zo ver: we bevonden ons in het vliegtuig op weg naar de Canadese Rocky Mountains. Negen uur later landden we op het vliegveld in Calgary. Natuurlijk wilden we zo snel mogelijk op weg en dus gristen we snel onze koffer van de band en hielden we een taxi aan. Nog voordat we naam van het camperverhuurbedrijf hadden genoemd, reed de taxichauffeur al weg: voor hem was het routine om gehaaste reizigers volgepakt met bagage naar het verhuurbedrijf te brengen. Eenmaal aangekomen komt er een dame naar ons toe die ons vroeg in welke taal we uitleg wilde hebben: Frans, Spaans, Duits of Engels, alles was mogelijk! Ik maakte een grapje en zei: ‘’Doe maar Nederlands!’’. Ze lachte, want zelfs dat verstond ze nog een beetje. Wat was dat mens een talenwonder! We volgden haar naar buiten en daar stond hij, de camper die ons een paar weken lang ging vervoeren. De camper zag er perfect uit: spiksplinternieuw, nog geen 30.000 mijl op de teller, 8 cilinders en zo’n 3500 kilo zwaar. Er konden maar liefst zes personen in slapen en wij waren maar met zijn tweeën, dus ruimte zat. De concurrentie tussen de camperverhuurbedrijven is moordend en daarom bieden ze hun klanten het beste van het beste. Na enige uitleg overhoe alles werkt en wat te doen bij calamiteiten, gaf ze ons ook nog wat tips mee over waar we boodschappen en dergelijke konden doen. Tja, daar hadden we zo gauw niet aan gedacht! In onze haast om zo snel mogelijk op weg te gaan, hadden we nog geen enkele Canadese dollar op zak. Gelukkig bevinden we ons in een land waar vrijwel alle creditkaarten worden geaccepteerd. Nadat we boodschappen ingeslagen hadden en alles in de koelkast had gestopt –overigens een koelkast die zo groot was dat ik er zelf al bijna in kon staan- zetten we onze reis voort richting Rocky’s. De bedoeling was om op de TransCanadian Highway 1 uit te komen. Het was echter nog een zware dobber om een miljoenenstad als Calgary uit te komen. Wanneer we de weg vroegen, kregen we vreemde adviezen te horen als ‘you drive always north’. Tja, dat zijn wel erg hele ruime begrippen.. ondertussen draaiden we rondjes, reden een stuk of vijf keer langs hetzelfde monument en werden we onderhand toch iets prikkelbaarder. Uiteindelijk besloot ik mijn kompas te pakken en onze vehikel domweg continu in een noordelijke richting te laten rijden. Min of meer per toeval kwamen wij op de buitenste ring weg van Calgary terecht. Het werd zo langzamerhand ook wel tijd, want het begon al aardig donker te worden. Het was de laatste week van september en dan wordt het al snel donker. We besloten daarom direct na dat we Calgary uit waren om de camper aan de kant te zetten en te overnachten. Zo konden we de volgende dag rustig alles even laten bekomen want van af nu ging alles wel heel erg snel. Goed uit geslapen zetten we onze reis de volgende dag voort. Na nog geen paar uur gereden te hebben doemden in de verte de Rocky Mountains al op. Nog eens een paar uur later bevonden we ons midden in de Rocky’s. Zonder een woord te zeggen en compleet overrompeld stonden we ons te vergapen aan de schoonheid van de omgeving. Het was alsof er een film voor ons wordt af gespeeld, zo mooi. Ik besloot om meteen mijn fotosessie te startten. Op dat moment waren de indrukken zo overweldigend, dat ik blij was dat ik vooraf een draaiboek heb gemaakt. Ik heb de ervaring dat zo’n draaiboek goed werkt. Je legt hierin onder andere de doelstellingen vast die je in ieder geval wilt halen. Natuurlijk moet je proberen om daar aan te houden. Een van mijn doelstellingen van deze reis was het fotografisch vastleggen van de zogenaamde ´Indian Summer’ in dit gebied. Een van de eerste belangrijke plaatsen op onze route is de stad Banff, gelegen in het gelijknamige nationale park. Banff is prachtig gelegen tussen mooie bergen en vooral bekend als wintersportplaats. Vlakbij het plaatsje Banff ligt ook een schitterend merengebied, de Vermillion Lakes. Met name de ligging van dit gebied -met aan de ene kant Mount Rundel en de andere kant het Fairholume Range gebergte- is een lust voor het oog. Juist in de herfst periode ziet het er geweldig uit. We zijn dan ook drie dagen op deze locatie gebleven. Dat was geen probleem, want een groot voordeel van een camper is dat je een enorme vrijheid hebt. Op de tweede dag werden we wakker in onze camper en wierpen een blik naar buiten: het hele landschap was gehuld in een laag sneeuw. Het had ‘s nachts gesneeuwd en dat is echt waanzinnig voor fotografie. De combinatie van sneeuw en herfst is fotografisch fenomenaal. Ik dacht meteen al: ‘dit moet mooie plaatjes opleveren!’. Nadat we voldoende beeldmateriaal gemaakt verzameld hadden, voerde op de derde dag onze reis langs de Canadian Highway. Doel van onze bestemming was in ieder geval het halen van het nationale park Jasper en het bezoeken van Lake Louise. Lake Louise is een erg bekende plaats, met name het aan het meer gelegen grote hotel. Persoonlijk vind ik deze plaats iets te toeristisch. Ik ga liever naar het iets zuidelijker gelegen Morain Lake met op de achtergrond de Valley of the Ten Peaks. We hadden daar ook nog het voordeel dat op de vierde dag de sneeuw was blijven liggen. Ook deze eye catcher leverde weer mooie beelden op. Na Lake Louise en Morain lake verlieten we de Canadian Highway om verder te gaan in de richting van de Icefields Parkway.
Oost- en Westkust
We gaan door naar onze volgende locatie die ik van tevoren in mijn draaiboek had genoteerd. Dit draaiboek wilde ik ook strak aanhouden in verband met onze tijd. Zoals ik in het begin van deze reportage heb vermeld ben ik twee keer naar Canada geweest. Beide keren ongeveer 3,5 week en dat is voor zo’n groot land natuurlijk niet veel. Daarom geef ik ook een tip aan de mensen: zoek een mooi gebied op en blijf daar zo lang mogelijk. Maak niet al te grote afstanden, ga veel je camper uit en ga lopend het gebied in. Er zijn vele hikingpaden die goed zijn aangegeven. Ik hoor wel eens stoere verhalen van mensen die in een maand tijd van oostkust tot aan de westkust hebben gereden. Deze mensen kunnen hun camper van binnen wel dromen en ze hebben ontzettend veel asfalt gezien. Of ze nou echt veel van het land zelf hebben gezien? Dat is de vraag. Onze bestemming was de River Valley of the Jasper National Park. Dit gebied is met name bekend om de vele wapiti’s die daar voor komen. Een wapiti is vergelijkbaar met het Europees edelhert, alleen is een wapiti een stuk groter. De bronsperiode begint net zoals bij het Europees edelhert ook in de herfst. Natuurlijk zijn we hier ook enkele dagen gebleven om prachtige foto’s te maken. Vervolgens werd het tijd om weer terug te gaan naar ons camperverhuurbedrijf. Op de terugweg hebben we dezelfde route gereden als de heenweg. Het klinkt misschien vreemd, maar je beeldhoek is totaal anders. Je ontdekt dingen die je tijdens de heenreis helemaal niet gezien hebt. Onderweg hebben we nog een paar andere bekende locaties aangedaan die we tijdens de heenweg bewust hebben overgeslagen. We wilden namelijk de periode van de brons van de wapiti’s als eerste meemaken. Op de terugreis hebben we onder andere de Colombia Icefields, Peyto Lake en Will Cox Pass bezocht. Om met het eerste te beginnen, de Colombia Icefields is een van werelds grootste landijsopppervlaktes waarvan ook de Athabasca Glacier een onderdeel van is. Ze hebben berekend dat ze met de ijsmassa die daar ligt de stad Vancouver in het geheel kunnen nabouwen. Je kunt deze glacier op met speciale enorm grote four-wheel drive bussen. Wij hebben dit zelf niet gedaan. We zijn aan de overkant van de weg de Wil Cox Pass opgeklommen om zo een algeheel overzicht te krijgen van deze ijsoppervlakte. Fotografische levert dat mooiere beelden op en bovendien hadden we een tip gekregen dat je daar vaak grote groepen bighorn schapen kunt aantreffen. Met een beetje geluk kom je ze tegen en sla je dus twee vliegen in één klap. Toen we de top bereikten, bleken de schapen er gelukkig te zijn en we dus hebben een aantal mooie plaatjes kunnen schieten. Ik kan u verzekeren dat deze trip behoorlijk veel van uw conditie vergt, vooral met foto-uitrusting. Een statief van 7 kilo leek aan het einde van de klim wel 70 kilo te wegen! Nadat dat we weer waren afgedaald naar onze camper, hebben we de rest van de dag kalm aangedaan en ons alvast voorbereid om de volgende dag naar het Peyto Lake toe te gaan. Peyto Lake staat bekend om zijn eigenaardige smaragdblauw-groene kleur van het meer. Dit meer wordt gevoed door smeltwater van de Peyto Glacier. De druk van de glacier op de bergwand zorgt ervoor dat de mineralen die in de bergwand zitten meegenomen worden met het smeltwater: vandaar smaragdblauwe kleur van het water. Peyto Lake is goed te bereiken met de camper. Vanaf de parkeerplaats is het nog een kleine wandeling naar boven zodat je het Peyto Lake beneden kunt zien liggen. Zo is ook goed te zien dat de vorm van het meer op een pootafdruk van een dinosaurus lijkt. Al met al was het een mooie dag. Onze reis was hiermee helaas ten einde gekomen en het werd tijd om onze camper weer in te leveren en weer huiswaarts te keren.
Bear Country
Mijn tweede fotoreis naar Canada vond plaats in het voorjaar gedaan in British Columbia, een gebied met enorm uitgestrekte bossen en vele meren en hooggebergtes met veel sneeuw. Het klimaat hier is het bestendigst. De winters zijn mild en de zomers niet al te drukkend warm. De populatie grizzlyberen en zwarte beren in dit gebied is dan ook erg groot door het klimaat en het grote voedselaanbod. British Columbia is dan ook uiterst geschikt om een echte wilderness camping te beleven. Een van de belangrijkste redenen voor ons om naar dit gebied te gaan, was dat mijn buurman was geëmigreerd naar dit merengebied en in Burns Lake woont. Daar heeft hij houten logde gebouwd voor verhuur waar we dankbaar gebruik van hebben gemaakt. Deze lodge was min of meer ons basiskamp. Onze buren hebben tevens wat voorbereidend werk gedaan wat betreft het verkennen van het gebied en het traject wat we gingen bewandelen en bevaren met de kano. Dit voorbereidend werk heeft grote voordelen: je kunt snel op weg. Aangekomen bij de lodge stond de four-wheel drive pick-up bepakt met de kano al klaar zodat we de volgende dag direct diep het woud in konden trekken. Voordat we uiteindelijk op locatie waren waar we met beperkte bagage in de kano konden beginnen met de echte wilderness camping, was het eerst toch nog twee dagen rijden. Onderweg kwamen we al een paar waarschuwingsborden tegen met de volgende teksten:
‘BEAR-WARNING! All bears are dangerous. Stay in your vehicle if bears are encountered.’
Ondanks de stress en de spanning heb ik veilig vanuit de auto alles kunnen fotograferen, terwijl dat wat er gebeurde bijzonder heftig en niet geheel ongevaarlijk was. We hebben een belangrijke les van geleerd: ga nooit eten op een plek waar je ook gaat overnachtten en zorg dat je je voedsel goed afgesloten meeneemt. Beren ruiken een reepje chocola op een kilometer afstand.
Ondertussen was de beer volgevreten en ging weer weg. We hebben alles zo snel mogelijk ingepakt en onze reis weer voortgezet. We hebben vijf uur door de wouden heengereden en hebben alleen gebruik gemaakt van wegen die aangelegd waren door de Forrest Company. We zijn onderweg nog een kadaver van een eland tegengekomen. Aan de vraatsporen kon je zien dat dit door wolven is gebeurd. Dit geeft aan dat we nu echt ver van de menselijke beschaving waren verwijderd. Eindelijk aangekomen op onze bestemming Moriace Lake gingen we verder met de kano. De monding van de Moriace River is een gebied waar je onder andere ook elanden kunt verwachten. De beperkte bagage die we voor twee personen gedurende twee weken nodig hebben loopt al gauw op tot zo’n 135 kilo (inclusief foto-uitrusting), maar een goede Canadese kano heeft daar geen moeite mee. Wat ook belangrijk onderdeel van onze uitrusting was, waren de vishengels. Na dagenlang alleen gedroogd voedsel en uit blik te hebben gegeten, heb je wel eens zin in iets anders. Moriace Lake en River zijn dan ook uitstekend locaties om te vissen. Je kunt daar vissen zoals de zalmforel en steelhead vangen. Ik heb van me leven nog nooit zo’n lekkere vis gehad, heerlijk gegrild op ons eigengemaakt vuurtje. Aan het einde van de dag sloegen we met een gelaten spanning ons kamp op om ons voor te bereiden op de nacht, met de achterliggende gedachte dat je zomaar oog in oog met een beer kan komen te staan… |
|
Canada wildlife experience |
|
Canada wildlife experience |